Paaralan, Daan sa Kinabukasan ng Bayan

Ang  sistemang edukasyon ng Pilipinas ay ginagamit lamang bilang instrumento ng estado sa paghubog ng kamalayan at kakayahan ng mga kabataan.Ang paaralan na siyang nagsisilbing pangalawang tahanan sapagkat dito nalilinang ang ating kakayahan, katalinuhan, talento at kaalaman. Ang layunin ng isang paaralan ay ang hubugin ang kagalingang taglay ng bawat isa. Dito lalong nahahasa ang bukod tanging mayroon ang isang bata, kasamang nahuhubog dito ang sariling disiplinang magagamit niya hanggang sa pagtanda. 

Ang dapat na paaralang kinabibilangan ng bawat estudyante ay malinis.   Isang paaralang maghahatid sa kanila ng maayos na edukasyon at maayos na kinabukasan sapagkat ang mga estudyante ay mga mahahalagang nilalang sa ating lipunan. Sila ang kinabukasan ng mundong ating kinabibilangan at ayon nga kay Gat. Jose Rizal, sila ang pag-asa ng ating bayan. Nararapat lamang na sila ay pumabilang sa isang institusyong mamahuhusay na guro. 

At siyempre, hindi makakapagfocus ang isang mag-aaral kung hindi kumpleto ang mga pasilidad sa isang paaralang kanyang pinapasukan. Katulad na lamang ng mga gymnasium na kung saan tayo tumatambay o nagpapalipas ng oras.

Gymnasium,lugar kung saan nagaganap ang mga palaro kagaya ng basketbol, futsal at marami pang iba. Dito rin nahuhubog ang ating mga talento kagaya ng pagsayaw at pag-akting sapagakat dito laging nagaganap ang mga praktis.                 

Garden, isang mapayang lugar kung saan pwedeng  magpahinga , gumawa ng mga takdang aralin, at maglaro. 

Hallway, lugar kung saan dumadaan ang mga nagmamadali o malulumanay na estudyante sa paaralan namin. Makikita dito ang mga iba't ibang uri ng estudyante na kadalasa'y nagmamadali dahil male-late na sa kani-kanilang klase. 

Isa sa pinakasagradong lugar sa aming paaralan ay ang chapel. Ang Chapel, bilang instrumento ng ating Panginoon upang hikayatin ang bawat tayo na sumamba at manampalataya sa kanyang salita kaya dapat respituhin at pahalagahan ang sagradong lugar na ito.